Storythai

หนังสือเล่มหนึ่ง,,,เค้าว่าความรักเป็นเหมือนปิศาจล่องหน

ปั่นป่วนจิตใจ สร้างเรื่องราวได้สารพัด

ทั้งที่เนื้อแท้นั้น,,,

.

.

.

"ไร้ตัวตน"

อากาศร้อนๆตอนบ่ายๆลากความคิดให้ลุกโดดออกจากเตียง

หลังจากหมกตัวอย่างไร้ความกระฉับกระเฉงมาหลายวันเต็ม

ออกไปหาคำตอบกับเจ้าสิ่งๆนั้น

"ความรัก" มีตัวตนจริงหรือ??

หรือสุดท้าย

จะเป็นเพียง "สุญญากาศที่เจือด้วยมโนสำนึก" เท่านั้น

คิดหัวเเตก,,,,,

ปัญหาโลกแตก,,,,,,

ไก่กาพอๆกับคำถามเด็กน้อย "ไก่กับไข่อะไรเกิดก่อน?"

หัวคิด มือเเละตายังคงซึมซับกับหนังสือเจ้าปัญหาเล่มเดิม

อ่านไป,,,,บางตอนเริ่มเห็นด้วย

ในขณะที่บางตอนอยากจะตะโกนเเย้งให้บ้านแตก!!!

ถ้าไม่ติดว่าพ่อกำลังนั่งสมาธิ

เเละแมวที่กร่างประหนึ่งเจ้าของบ้านกำลังนอนหลับ

.

.

.

.

.

 สุดท้าย,,,,ก็ผสมกลมกลืนคำตอบออกมาเอง

เรียกว่า มั่วจนหายข้องใจก็ไม่ผิด 55 555

"ความรัก" ไม่ได้เป็นสุญญากาศที่เจือด้วยมโนสำนึก

เเต่ก็ใกล้เคียง,,,,

เป็น "อากาศ" ที่บวกกับความคิด บวกกับศรัทธาของผู้ที่มีรัก

ไม่สามารถจับต้องได้

เเต่ไม่ไร้ตัวตน ^^

.

.

.

.

เพราะความบางเบาเช่นนี้เองมั๊ง คนถึงได้พยายามที่จะสร้างรูปร่างให้มัน

เพราะรับรู้ได้ถึงการมีอยู่ จึงปรารถนาจะสัมผัสจับต้อง

หากไร้ตัวตนในสายตาของผู้คน ก็คงจะไม่ได้รับความสนใจ

และไม่ถูกแปรรูปไปมากมาย,,,,,

คนสร้างตัวตนของความรัก ด้วยการมี "ผู้เป็นที่รัก"

เป็นตัวแทนของอากาศบางเบา เป็นจุดมุ่งหมาย

ที่เหมือนรวมเอาอากาศเเละศรัทธานั้น มาปั้นเป็นตัวตน

"ความรักหน้าตาประมาณไหน ความรักจะใจดีแบบเธอไหม"

เพลงเขาถาม??? ^^

ถ้าให้ตอบ คงไม่มีอะไรง่ายเท่านี้

"ความรัก...ก็หน้าเหมือนเธอผู้ถูกรักนั่นเเหละ"

หน้าตาของความรัก,,,ในบางครั้งอาจไม่ได้สวยงาม

หรือแม้เเต่บางครั้ง,,,,ไม่จำเป็นต้องสมประกอบ

ความรัก

ไม่ได้มีริมฝีปากสีชมพู หรือแก้มแดงระเรื่อ,,,,ไปเสียทุกครั้ง

บางทีหน้าตาของความรัก อาจเป็นใบหน้าโทรมๆเปื้อนเหงื่อ

มีเพียงริ้วรอยของกาลเวลา มากกว่ารอยประทับของเครื่องสำอางค์...

กลิ่นของความรัก,,,อาจไม่จำเป็นต้องหอมหวานเหมือนน้ำหอม

ไม่ได้ติดจมูกแบบกลิ่นดอกไม้

เพียงแค่แป้งเด็กแคร์ แป้งเย็นตรางู กลิ่นสบู่ก้อนละ 10 บาท

หรือบางทีอาจเป็นเพียงกลิ่นเหงื่อ หรือควันไฟ

เสียงของความรัก,,,,อาจไม่ใช่เสียงไพเราะจากสวรรค์

อาจไม่ใช่เสียงระฆังวิวาห์จากโบสถ์คริสต์

บางทีอาจเป็นคำว่า "ฮัลโหล" สั้นๆ ในโทรศัพท์.....เเค่นั้น

"ความรัก" ก็เเค่นั้น....

แค่บุคคลผู้ถูกรัก....ซึ่งเป็นคนธรรมดา

เท่านั้นเอง

.

.

.

"คุณคงไม่มีวันรู้ว่าความรักหน้าตาอย่างไร หากหัวใจยังไม่มีภาพของผู้ถูกรัก"

_____________________________

มุมน้อยๆ ::

 เมื่อเจ้าของไดอารี่เริ่มเพ้อ

จากการอ่านนิยายรักวันละหนึ่งเล่ม เล่นอินเตอร์เน็ต

นอนฝัน ไม่ออกไปพบไปเจอผู้คน

ทำให้โลกเล็กๆ อิ่มเอมกับความฝัน,,,,, ^^

วันสุดท้ายเเล้วก่อนที่พรุ่งนี้จะกลับสู่วงจรวุ่นวาย

ขอสูดความฝันให้เต็มปอดเถอะ

ซู๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!

อ่าห์.....ชื่นใจ

.

.

.

ยังยิ้มได้ ^^

แม้เป็นช่วงเวลาที่ทำอะไรไม่ได้

กับความรู้สึกในหัวใจลึกๆ

ได้เเต่ภาวนา.....

ให้สิ่งสำคัญของเธอผู้เป็นที่รักของฉัน

กลับมาไวๆ

ฉันไม่ได้หวังอะไร...

มากกว่าให้หน้าตาความรักของฉัน

.

.

.

^_______________^

ยิ้มกว้างๆ

(ป.ล. รูปก๊อปมา เห็นว่าสวยดีค่ะ)

ที่เห็นบ่อยๆในหนังภาพยนตร์

พระ-นางหากไม่ถูกฟ้าส่งมาให้คู่กัน

ก็มักเป็นรักเเต่เเรกพบ รวดเร็ว รุนแรง

เเต่ในชีวิตจริง

ที่เราเห็นบ่อยๆ

ใครคนหนึ่งร้องไห้ และมีอีกคนอยู่ใกล้ๆ

เราหัวเราะ เขาก็อยู่ใกล้ๆ

รถเสีย เขาก็เป็นคนที่ขับรถมารับ

เรายิ้ม เขาก็ยิ้มไปกับเรา

เราร้องไห้...

ปากเขาบอก "จะร้องไปทำไม"

สายตาบอกเชิญร้องได้ ฉันไม่ไปไหนหรอก

ใจเราเลยเริ่มคิดดังๆ

ดีจังที่มีเธอ

เป็นตอนนั้นเองที่เราเข้าใจว่าอะไรคือ "รัก"

^

^

จากหนังสืออีกมุมมองของความรู้สึก  หน้า 202

เห็นว่ามันน่ารักดี,,,,

.

.

เเต่หากเป็นอย่างนั้น ฉันคนนี้ก็คงยังไม่เข้าใจอยู่ดี

ว่าอะไรคือรัก

5555 5 5

ยังรอไหวน่า....(บอกตัวเอง)

ก็วันนี้ยังไม่ได้ทำรถเสียสักหน่อยนี่นา -*-

55555 5 55 5

เพลงไม่ได้มีนัย,,,,,เเค่เพราะดี 5555 5

ก็เธอไม่ได้ทำให้ฉันคลั่งไคล้นี่นา,,,,,

เธอไม่ได้ทำอะไร,,,,,สติฉันก็ยังดี

และเเค่มีความสุขที่ได้รักเธอ ^^